Sakramenty‎ > ‎

Sakrament pojednania i pokuty

Spowiedź św. w języku polskim przed lub po każdej Mszy św., najbliższą możliwość spowiedzi sprawdź w kalendarzu
również w każdym innym czasie po indywidualnym umówieniu się z kapłanem.


Warunki dobrej spowiedzi
                    • Rachunek sumienia
                    • Żal za grzechy
                    • Mocne postanowienie poprawy
                    • Szczera spowiedź
                    • Zadośćucznienie Bogu i bliźniemu


Nigdy nie można być pewnym samego siebie. Święty Piotr był tak pewny, że nigdy nie zgrzeszy, a zgrzeszył. Powracanie jest najważniejsze: rachunek sumienia, spowiedź, wzruszenia, świąteczny dar łez.(...) Kiedy mam możliwość wyboru, a nie wybieram Boga, wtedy zawsze grzeszę. (...) Może to, co powiem, będzie dziwne, ale jakie to szczęście uświadomić sobie, że jesteśmy grzeszni! Jakie to szczęście zobaczyć swój grzech, bo właśnie wtedy przychodzi do nas Pan Jezus.(...) bo Jezus nie brzydzi się grzesznikiem, modli się za niego, chce być razem z nim, pragnie jego nawrócenia.(...) Żal za grzechy jest najważniejszy. Ważniejszy nawet od wszystkich wyznanych grzechów, bo przecież można wyznać wszystkie grzechy i nie żałować. Czy naprawdę żałujemy? Czy spowiedź święta jest dla nas przeżyciem, czy tylko formalną oprawą? Czy umiemy przeżyć ból z powodu tego, że ktoś przez nas cierpiał, że skrzywdziliśmy kogoś, obmówiliśmy?(...) W modlitewnikach dla dorosłych w rachunku sumienia są pytania twarde i oficjalne: „Czy zgrzeszyłeś? Czy przekroczyłeś przykazanie?”. W książeczkach dla dzieci są inne: „Czym zasmuciłeś Pana Jezusa? Czy Jezus płakał dzisiaj przez ciebie?”. Pytania wypowiedziane językiem dzieci Bożych są piękne i bardzo ważne.(...) Myślę, że dobrze jest wieczorem po zgaszeniu światła przypomnieć sobie zdanie z Ewangelii według świętego Jana: „Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony” (J 3,17), i zrobić na gorąco rachunek sumienia. Czasem są takie dziadowskie rachunki sumienia, z flegmą, gdzieś po pięciu latach coś się złego przypomniało.(...) „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15). Mogą nas te słowa postraszyć śmiercią i pogrzebem. Nawracajcie się, bo nagle umrzecie i będzie za późno. Może nam się wydawać, że słowa te nie odnoszą się do nas samych. Może chodzi tu o nawracanie paskudnych niedowiarków, o pouczanie rodziców, którzy nie uczą dzieci religii, o tych, którzy tańczą w wielkim poście? Chodzi tu jednak o nawracanie samego siebie. Nie ma w Ewangelii polecenia „nawracajcie kogoś”. Czytamy: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19). Tam jednak, gdzie jest mowa o nawracaniu, zawsze przy czasowniku występuje „się”. Nawracajcie siebie samych. (...) Zwykle uważamy, że są dwa rodzaje nawróceń. Ktoś się nawraca dlatego, że odzyskał utraconą wiarę, albo dlatego, że był grzesznikiem i oczyścił się z grzechów.Tymczasem mamy nawracać się stale, to znaczy nieustannie zwracać się ku Bogu, choćbyśmy wierzyli bez zastrzeżeń i dbali o czystość duszy. czytaj dalsze fragmenty książki>>

O nawróceniach
W jaki sposób Bóg nawraca grzeszników
rozmaicie
często jak wiatr co pędzi stado kapeluszy
chwyta duszę wprost z miejsca i targa za uszy
niekiedy z uśmiechem, prawie że wesoło
święci biorą za rękę i bawią się w koło
a czasem — nie do wiary
ni z tego ni z owego
łzę zdejmujesz z twarzy
jak pieszczotę śniegu.





Każdy, kto choć raz się spowiadał, ma własne doświadczenia, wątpliwości i pytania dotyczące tego sakramentu. Pytań zadanych w tej książce doświadczonemu spowiednikowi przez jego dwie dociekliwe rozmówczynie jest grubo ponad setka, musiał on zatem dwoić się i troić, by na wszystkie znaleźć przekonującą odpowiedź. Efektem jest wszechstronny leksykon sakramentu pojednania obejmujący wyłącznie sprawy ważne i najważniejsze.

Książka przynosi odpowiedzi na wiele pytań:
  • kto wymyślił spowiedź? jakie były początki tego sakramentu,
  • jak ewoluowała jego forma? 
  • dlaczego ludzie unikają spowiedzi? 
  • czym najczęściej grzeszą spowiednicy? 
  • czy klerycy w seminarium mają praktyczne ćwiczenia ze spowiadania? 
  • czym jest grzech? ile musi ważyć grzech, żeby był ciężki? 
  • jakie pokusy niesie ze sobą Internet? czy przez Internet można się spowiadać? 
  • czy zawsze można uniknąć wzięcia lub dania łapówki? 
  • czy dziś seks jest jeszcze grzechem? 
  • jak bardzo spowiednik może wnikać w problemy penitenta? 
  • kiedy warto się zdecydować na stałego spowiednika? 
  • kiedy wolno ujawnić tajemnicę spowiedzi? 
  • czym różni się spowiedź od psychoanalizy? czy spowiedź może prowadzić do nerwicy?
  • jak zrobić dobry rachunek sumienia? 
  • czy żal za grzechy trzeba odczuwać? 
  • czy pokuta to to samo co zadośćuczynienie?
Ojciec Piotr Jordan Śliwiński dał się poznać jako znakomity spowiednik, kierownik duchowy i rekolekcjonista osób konsekrowanych i świeckich. Jest doktorem filozofii, wicerektorem i wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego Braci Mniejszych Kapucynów w Krakowie, kierownikiem Sekcji Filozoficznej Polskiego Towarzystwa Teologicznego, współpracownikiem Dominikańskiego Centrum Informacji o Sektach i Nowych Ruchach Religijnych w Krakowie, autorem publikacji z zakresu filozofii, antropologii kultury i nowej religijności.
Wraz z innymi kapucynami prowadzi Szkołę dla Spowiedników, której celem jest umożliwienie księżom pogłębienia wiedzy, dzielenia się doświadczeniem oraz szukania odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Program szkoły uzyskał aprobatę Komisji Duchowieństwa Konferencji Episkopatu Polski, która objęła ją swoim patronatem. Spotkania Szkoły dla Spowiedników odbywają się w Skomielnej Czarnej niedaleko Krakowa.



o. Georges Aschenbrenner ; o. Jerzy Lech Kontkowski  - Rachunek sumienia dla dorosłych, Wydawnictwo WAM 2005

Rachunek sumienia jest spotkaniem, w którym patrzymy na nasze codzienne życie oczyma Chrystusa i z Chrystusem. Jest to więc doświadczenie Boga w wierze. Rachunek sumienia nie jest sposobem na uzdrowienie siebie, nie jest metodą samodoskonalenia. Uwrażliwia nas na te poruszenia, którymi posługuje się Duch Święty, by nas zbliżyć do Chrystusa, by każdego z nas bardziej uczynić podobnym do Niego.










To książka dla tych, dla których spowiedź jest niełatwym obowiązkiem, którzy zwlekają z pójściem do konfesjonału, bojąc się księdza, własnych grzechów, a także swojej niewiedzy o regułach spowiedzi.
 
Odpowiada na pytania, które zadajemy sobie najczęściej: Jak się spowiadać? Jak wybrać dobrego spowiednika? Czy warto się zdecydować na prowadzenie kierownika duchowego? Czy wystarczy jedna spowiedź w roku? I wiele innych.
 
Książka powstała na bazie doświadczenia zdobytego po obu stronach kratek oraz głęboka wdzięczność Panu Jezusowi za ustanowienie sakramentu nawrócenia.



Czy jest sens spowiadać się, skoro to nic mi nie daje?
Co to właściwie jest grzech?
Dlaczego trzeba spowiadać się wobec księdza?
Kto wymyślił spowiedź i po co?
Co to są grzechy przeciwko Duchowi Świętemu?
Jak robić rachunek sumienia?
Czy można spowiadać się bez postanowienia poprawy?
To tylko niektóre z wielu pytań, na które pragnie odpowiedzieć autor tego vademecum. W słowach prostych i szczerych dzieli się on swoimi przemyśleniami na temat sakramentu pokuty i podpowiada, w jaki sposób go przeżywać, aby zaowocował w naszym życiu duchowym. Książka ta jest praktycznym poradnikiem - przyjacielską rozmową - poszukiwaniem racji, dla których Chrystus ustanowił sakrament pokuty i pojednania. przede wszystkim jest gorącą zachętą do odkrycia go jako najwspanialszego daru Zmartwychwstałego.



List apostolski Jana Pawła II - Misericordia Dei - O NIEKTÓRYCH ASPEKTACH SPRAWOWANIA SAKRAMENTU POKUTY



Katechizm Kościoła Katolickiego:
"Ci zaś, którzy przystępują do sakramentu pokuty, otrzymują od miłosierdzia Bożego przebaczenie zniewagi wyrządzonej Bogu i równocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu, grzesząc, zadali ranę, a który przyczynia się do ich nawrócenia miłością, przykładem i modlitwą" (KKK 1422)

Grzech jest przede wszystkim obrazą Boga, zerwaniem jedności z Nim. Narusza on równocześnie komunię z Kościołem. Dlatego też nawrócenie przynosi przebaczenie ze strony Boga, a także pojednanie z Kościołem, co wyraża i urzeczywistnia w sposób liturgiczny sakrament pokuty i pojednania (KKK 1440)

Tylko Bóg przebacza grzechy. Ponieważ Jezus jest Synem Bożym, mówi o sobie: "Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów" (Mk 2, 10), i wykonuje tę Boską władzę: "Odpuszczone są twoje grzechy" (Mk 2, 5; Łk 7, 48). Ponadto, na mocy swego Boskiego autorytetu, Jezus daje tę władzę ludziom, by ją wykonywali w Jego imieniu. (KKK 1441)





Podstrony (1): Dobra Spowiedź